Γυναικομαστία

Στις προσωρινές επιπτώσεις περιλαμβάνονται πρήξιμο, μώλωπες, ευαισθησία, μούδιασμα και αίσθημα καύσου. Λιγότερο συχνοί κίνδυνοι είναι η λοίμωξη, η αιμορραγία, η κυμάτωση ή η απώλεια δέρματος, οι ανωμαλίες στο περίγραμμα, η ασυμμετρία μεταξύ των δύο πλευρών, η υπερβολική ή εμφανής ουλή και η απώλεια αισθητικότητας της θηλής. Ο κίνδυνος μειώνεται όταν η επέμβαση εκτελείται από έμπειρο, πιστοποιημένο πλαστικό χειρουργό σε αδειοδοτημένη κλινική.

Ναι. Η γυναικομαστία μπορεί να εμφανιστεί σε άνδρες κάθε ηλικίας, ακόμη και στα είκοσι. Το αν θα υποχωρήσει από μόνη της ή θα παραμείνει εξαρτάται από την αιτία, κάτι που διερευνάται στη συνεδρία αξιολόγησης.

Η δίαιτα και η άσκηση είναι ο σωστός τρόπος για την απώλεια βάρους, όμως στους ασθενείς με γυναικομαστία το στήθος μπορεί να μη μειωθεί παρά την απώλεια βάρους. Οι μη χειρουργικές τεχνικές δεν μπορούν να μειώσουν τον αδενικό ιστό που συχνά συνοδεύει την πάθηση. Όταν υπάρχει μέτρια έως σοβαρή περίσσεια λίπους και αδενικού ιστού, η χειρουργική επέμβαση δίνει το καλύτερο αποτέλεσμα.

Ναι. Είναι σύνηθες οι δύο πλευρές να επουλώνονται διαφορετικά. Η μία μπορεί να πρηστεί περισσότερο, η άλλη να είναι πιο ενοχλητική, ενώ τα σχήματα συνήθως διαφέρουν στην αρχή. Καθώς ολοκληρώνεται η επούλωση, καταλήγουν να μοιάζουν περισσότερο.

Στην πρώτη συνεδρία ο Δρ Σταύρου λαμβάνει πλήρες ιατρικό ιστορικό και εξετάζει το στήθος, ώστε να διαπιστωθεί τι προκαλεί τη διόγκωση και τι θέλει να διορθώσει ο ασθενής. Όταν η χειρουργική επέμβαση ενδείκνυται, οι επιλογές παρουσιάζονται αναλυτικά.

Η ανάπτυξη της γυναικομαστίας συχνά δεν σχετίζεται με το βάρος ή την άσκηση. Η άσκηση μειώνει το συνολικό σωματικό λίπος, αλλά όταν η διόγκωση οφείλεται κυρίως σε περίσσεια αδενικού ιστού δεν αρκεί για να την αντιμετωπίσει.

Μπορεί να βελτιωθεί με την απώλεια βάρους όταν η διόγκωση οφείλεται κυρίως σε περίσσεια λίπους. Όταν οφείλεται κυρίως σε αδενικό ιστό, η απώλεια βάρους από μόνη της δεν αρκεί και απαιτείται χειρουργική αντιμετώπιση.

Δεν υπάρχει ηλικία που να ισχύει για όλους. Η επέμβαση συνήθως εξετάζεται όταν το σώμα έχει αναπτυχθεί πλήρως, γύρω στα τέλη της εφηβείας ή στην αρχή της ενήλικης ζωής, και όταν η κατάσταση έχει σταθεροποιηθεί. Η απόφαση ακολουθεί πλήρη αξιολόγηση.

Στις περισσότερες περιπτώσεις ο ιστός δεν επανεμφανίζεται μετά τη χειρουργική αφαίρεση. Η διατήρηση σταθερού βάρους και η αποφυγή ορμονικών ανισορροπιών μειώνουν την πιθανότητα υποτροπής.

Το αίσθημα σκληρότητας κατά την αρχική περίοδο ανάρρωσης είναι αποτέλεσμα του μετεγχειρητικού πρηξίματος και της φυσιολογικής επούλωσης. Καθώς το πρήξιμο υποχωρεί, η περιοχή μαλακώνει σταδιακά.